Is het geluk hebben of gewoon hard werken? Bestaat toeval? Wanneer weet je of je het juiste hebt besloten? En wat moet ik in hemelsnaam allemaal meenemen? Dit zijn de vragen die de laatste tijd vaak door mijn hoofd gaan. Ik laat mijn fantastische leven in Monnickendam, familie, vrienden en werk achter om ergens anders opnieuw te beginnen. Opnieuw beginnen klinkt wel heel zwaar, want uiteraard verdwijn ik niet van de radar. Integendeel zelfs, ik heb ervoor gekozen om in contact te blijven met iedereen die het interessant vindt met deze website. De reden voor deze site is niet alleen om in contact met jullie te blijven, maar ook wil ik met deze stap om naar de andere kant van de wereld te vliegen mensen inspireren om de lang wachtende dromen achterna te gaan. En ja het is eng, doodeng.

Ja Bonaire, mijn nieuwe thuiseiland. De meest gestelde vraag van de afgelopen maanden is: waarom Bonaire? Op zich een logische vraag. Bonaire is nou niet het grootste eiland waar het meeste te beleven is. Het is het tegenovergestelde van het Spui in Amsterdam. En aangezien ik best wel een rauwdouwer ben, zo noemt mijn vader mij… geen idee wat het exact inhoudt, iets van herriemaker? Het klopt dat ik vaak herrie maak, ik houd van feestjes, lachen, feestweken in het dorp. Het klopt ook dat ik het heerlijk vind om alleen te zijn. Tijdens mijn kennismakingsgesprek met mijn nieuwe leidinggevende in Bonaire werd gevraagd of ik er wel goed over nagedacht heb om aan de andere kant van de Atlantische Ocean te wonen. Ik antwoordde meteen met jazeker het lijkt mij zelfs heerlijk! Alleen zijn kan ik goed, zet mij maar daar in die hoek neer met een goed boek (of bij voorkeur een spannende serie).

Ik heb drie jaar met veel plezier bij de Universiteit van Amsterdam (UvA) gewerkt.  Jeetje wat heb ik hier veel geleerd en meegemaakt. Van junior naar senior, van Maagdenhuisbezetting naar crisisteam. En vooral het belangrijkste: wat heb ik een leuke lieve mensen ontmoet. Veel van deze mensen zal ik nooit vergeten en veel zullen ook altijd vrienden blijven. Trouwens dankzij één van mijn lieve collega’s heb ik deze prachtige site! (al zeg ik het zelf) Credits to Koos!

De mensen die mij gemaakt hebben tot wie ik nu ben, mijn familie. De ouders die mij met veel liefde hebben opgevoed. De ouders die mij altijd hebben gesteund wanneer het tegenzat, in tijden van liefdesverdriet, de zoveelste verhuizing, studeren en zo kan ik nog wel honderden dingen opnoemen. En dan hebben we mijn lieve broer die in iedereen en alles de positieve kanten ziet, ik noem hem altijd naïef maar eigenlijk sta je daardoor veel vrolijker in het leven. Wij zijn geen kleffe broer en zus die tegen elkaar zeggen dat we veel van elkaar houden, nee wij uiten het door heftige discussies te voeren en door onze veel te suffe humor, die niet veel mensen begrijpen. Het moment dat jouw broer aan een wildvreemde in een kroeg aan verkondigt is hoe trots hij op zijn zusje is moet wel broederzusterliefde heten. Broer waag het niet om mij minder dan twee keer per jaar op te zoeken! 😉

Dan hebben we opa en omaatje die ik onwijs ga missen. We wonen allemaal in het gezellig Monnickendam waar we niet meer dan 500 meter bij elkaar vandaan wonen. Die 500 meter ga ik inwisselen voor 7.819,21 km om precies te zijn. Opa zei laatst; ik ben zo trots op jou. Opa’s grootste droom is om ooit nog de Cariben te zien. Deze droom wordt nu misschien wel werkelijkheid. We weten natuurlijk niet hoe het loopt, maar dromen kan altijd. De gezellige woensdagmiddagborrels bij tante Eef, het appje: ben je vrij? Borrel? Zal ook een groot gemis worden.

Uiteraard heb ik mijn geluk aan nog veel meer mensen te danken. Mijn lieve vriendinnen die er altijd voor mij zijn geweest en die er ook altijd voor mij zullen blijven, dat is iets dat ik zeker weet! Evelien, Marrit, Saskia, Lotte en Naomi. Jullie zijn allemaal anders en allemaal zo gek als een deur. De een pakt haar backpack en gaat down under, de ander koopt een prachtig huis en gaat het platgooien om er iets nóg mooiers van te maken, en weer een andere reist de liefde achterna naar de andere kant van Nederland. En dan hebben we de zorgzaamste van ons allemaal, de mama van de groep, de persoon die altijd en met iedereen rekening houdt, en heel veel liefde geeft. Dan hebben we de doorzetter, de persoon die op vmbo begon en nu haar Master aan het halen is. Het buurmeisje dat nog zoveel meer wil ontdekken in de wereld en dat gaat ze ook zeker doen. Kortom jullie zijn allemaal fantastisch! Bedankt voor alles.

En daarom heb ik gekozen voor de naam merelonderweg.nl. Onderweg zijn we allemaal. Je bent onderweg in je carrière, onderweg in de wereld, onderweg in de liefde. Een naam die in elke context gebruikt kan worden. Ik hoop je geïnteresseerd te hebben met dit voorproefje. Ik ga weer verder met mijn koffers pakken, overdrachten schrijven, schoolopdrachten maken en afscheid nemen van iedereen.

Wordt vervolgd!