Categorie: Geen categorie

Goede tijden, slechte tijden

Vaak wanneer je niet lekker in je vel zit is het moeilijk om je te ontwikkelen en om nieuwe initiatieven te nemen. Voor mij was het moeilijk om te schrijven, vandaar dat ik een tijd niks geschreven heb. En weet je, niet alles is zonneschijn (ook op Bonaire regent het wel eens) en het is vast not done om zulke dingen online te zetten, maar het is wel de realiteit waar meerdere mensen tegenaan lopen, dat weet ik zeker.

Meer lezen

Home sweet home

De tijd vliegt! Er is alweer een maand voorbij gevlogen na mijn laatste update. In deze maand is er veel gebeurd, kort samengevat ik ben verhuisd naar mijn eigen stekje, auto geregeld, mijn spullen uit Nederland zijn gearriveerd, inwerktijd van mijn baan is voorbij en ik heb weer heel veel leuke mensen ontmoet.

Allereerst is het wel even belangrijk te melden dat mijn duim weer helemaal up and running is, na mijn bloederige verhaal ben ik dat jullie wel verschuldigd! Zelfs mijn nagels zit er nog netjes op, ongelofelijk hoe snel wonden hier genezen door de zon, warmte en uiteraard de zoute heerlijke zee. Het lukt mij zelfs weer om de handrem op de normale manier eraf te halen, en ik kan je vertellen dat ziet er een stuk minder debiel uit dan voorheen.

De zes overgangsweken zijn voorbij, dit betekend dat het vaarwel zeggen is tegen mijn luxe auto en mijn prachtige appartement in een mooi resort. Gelukkig is het mij gelukt om een nieuwe woning en een nieuwe auto te vinden in deze zes weken. Wat zo mooi was is dat ik mijn nieuwe huisje al in Nederland via Facebook had gevonden, toen ik de foto’s zag en ik in contact kwam met de huisbaas voelde het meteen goed! Uiteraard is het altijd even afwachten of het in het echt ook wel zo is als op de foto’s… Maaaar gelukkig dat was het, het mooie is dat mijn ouders het huisje ook nog even konden zien voordat ze weer vertrokken richting Nederland. Alleen toen kwam het moment van verhuizen, ik moet eerlijk bekennen het is een stapje terug. De huurprijzen liggen hier zeer hoog en daarom is het lastig iets goeds te vinden voor een normale prijs. Om een beeld te krijgen: ik heb geprobeerd om in het resort te blijven, maar daar begon de huurprijs (kaal) vanaf €2000,- per maand. Daar ging ik dan bepakt en bezakt, de hele auto volgepropt met koffers en tassen met boodschappen, richting mijn nieuwe huisje. Ik kwam daar al gesloopt aan, want de dag ervoor was er weer een iets te gezellig strandfeestje… Toen ik de deur opendeed was het eerste wat ik zag een kakkerlak op zijn kop op de grond!!! Niet alleen dat het had behoorlijk geregend de afgelopen dagen, en het had ook naar binnen geregend, dus de vloer was een en al bagger. Ik moest en zou die nacht daar slapen, aangezien ik dan de eerste nacht nog kon uitslapen, vanwege het weekend. Ik kan mijzelf pas ergens op mijn gemak voelen als ik weet hoe alles werkt en dat ik kan wennen aan alle nieuwe geluiden

Verhuizen in 30 graden is toch wel wat heftigere dan verhuizen met 10 graden, phoephoe. Wat voor mij heel belangrijk was, was de klamboe ophangen. Muggen en insecten nee mij niet gezien! Een klamboe drie meter hoog willen ophangen met een brak hoofd is geen aanrader. Kortom na het project kakkerlak + andere insecten verwijderen, in de bagger staan en ook nog eens niet die stomme klamboe kunnen ophangen, gooide ik de handdoek in de ring. En natuurlijk er waren lieve mensen die vroegen of ze mij konden helpen, maar ik ben iets te eigenwijs en wil alles zelf kunnen en regelen (achteraf heb ik daar spijt van, hulp aanvaarden is niet meteen zwak zijn, leerpuntje). Ik pakte een plastic tas deed daar mijn toilettas, pyjama en kleding voor volgende dag in en reed weer terug naar mijn vorige appartement. Mijn gevoel: ik kon wel janken, hoe ga ik mij daar ooit thuis voelen!

Na een goede nacht heb ik mijzelf bij elkaar kunnen rapen om het een nieuwe kans te geven. Ik stond vroeg op kocht de winkel leeg met schoonmaakspullen, insecten chemische dingen en reed weer naar mijn nieuwe huisje. Na een paar uur boenen begon het als thuis te voelen. De klamboe heb ik met een hele technische manier (al zeg ik het zelf) op weten te hangen. Mijn eerste nachtje was heerlijk, ik werd wakker gefloten door de vogels en toen ik de deur opendeed vlogen de vlinders om mij heen en nee ik ben geen spookjes verhaal aan het schrijven. Ik zit nu veel meer in de natuur en ik vind het prachtig (behalve de insecten dan).  Wanneer ik lekker buiten zit of in mijn hangmat hang hoor ik opeens iets vallen, dan springt er weer een leguaan uit de boom en rent keihard weg op zijn twee achterpoten, dit ziet er echt hilarische uit. Vlinders gaan op mij zitten en elke ochtend ligt er een klein hoopje leguaan poep voor mijn deur, ik denk dat hij of zij even moet wennen dat ik nu zijn nieuwe buurvrouw. We worden vast goeie buren!

Voor Bonairiaanse begrippen woon ik nu heel ver van het dorp af, welgeteld 8 minuten! En joh wat geniet ik van deze acht minuten rijden, de zon en wind in mijn gezicht. De eerste paar keer dat ik vroeg in de ochtend naar mijn werk reed was wel even gek, het is hier schijnbaar heel normaal om naar elkaar te toeteren op een rustige weg, dat is een soort van begroeting naar elkaar. Wist ik veel! Ik dacht jeetje doe ik iets verkeerd, staan mijn lampen misschien nog aan? Totdat mij verteld werd dat het een begroeting is voor de lokalen onderling.

Nog zo een mooi voorbeeld, het omgaan met je buren en dan bedoel ik niet mijn leguaan buren. In mijn eerste week werd ik uitgenodigd voor een diner bij mijn huisbaas en wauw wat een fantastische diner. Ook willen ze mij overal mee helpen. Laatst kreeg ik een berichtje of het wel goed ging met mij, omdat ze mijn auto al de hele dag hebben zien staan. Ze waren bang dat ik ziek op bed lag en dat ze graag voor mij wilde zorgen, terwijl ik relaxte thuis werkdag had haha. Het voelt alsof ik gratis een familie erbij heb gekregen. De mensen leven hier echt met elkaar en niet om elkaar heen, dit vind ik zo geweldig aan het eiland.

Zie foto’s: huisje, auto, tuin en uitzicht.

The job

Hoe zeg je dit op een professionele manier… uhmm kort samengevat een nieuwe job is de eerste weken altijd nogal wennen. Dit heeft uiteraard met verschillende aspecten te maken.

  1. Je vorige job was vertrouwd, je kent alle ins en outs.
  2. De mensen ken je door en door.
  3. Je weet precies bij wie je voor wat moet zijn.
  4. De mensen weten wat jij kan en waarderen jou.
  5. Je weet de weg overal en vooral de stad ken je uit je hoofd.
  6. Je bent op elkaar ingespeeld (voor een manager en zijn assistent is dit zeer belangrijk).

Hiermee wil ik niet zeggen dat je niet van baan moet veranderen, integendeel! Ik denk juist dat het heel heel heeeeeel goed is om eens in de paar jaar te veranderen van baan. Je moet even door de zure appel heen, maar daarna leer je jezelf nog beter kennen en weet je beter wat je wel en niet in een baan zoekt. Totdat je natuurlijk uiteindelijk jouw droombaan gevonden hebt.

Meer lezen

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén